خشکی دهان چیست و چرا نباید آن را نادیده گرفت؟
خشک شدن دهان هنگام استرس یا بعد از مدت طولانی صحبتکردن برای بسیاری از افراد آشناست. اما اگر احساس خشکی مرتب تکرار شود یا از بین نرود، بهتر است علت آن بررسی شود. بزاق فقط دهان را مرطوب نمیکند؛ به پاک شدن ذرات غذا، آسانتر شدن بلع و محافظت از دندانها نیز کمک میکند. خشکی مداوم دهان میتواند خطر پوسیدگی دندان و برخی عفونتهای دهانی را افزایش دهد.
نشانههای خشکی دهان چیست؟
احساس چسبندگی یا خشکی در دهان، دشواری در جویدن و بلعیدن، تغییر در حس چشایی، خشکی گلو، ترک لبها و بوی بد دهان از نشانههای احتمالیاند. بعضی افراد هنگام صحبتکردن هم احساس ناراحتی میکنند. وجود این نشانهها بهتنهایی علت خشکی دهان را مشخص نمیکند.
چه چیزهایی ممکن است باعث خشکی دهان شوند؟
خشکی دهان میتواند از عوارض بعضی داروها باشد. برخی بیماریها، از جمله دیابت و بیماری شوگرن، و نیز بعضی درمانهای سرطان میتوانند در آن نقش داشته باشند. خشکی دهان بخشی اجتنابناپذیر از افزایش سن نیست؛ اگر ادامه پیدا کند، بهتر است دربارهٔ علت آن با دندانپزشک یا پزشک صحبت کنید.
برای کمتر شدن ناراحتی چه میتوان کرد؟
نوشیدن آب در طول روز، جویدن آدامس بدون قند در صورت مناسب بودن برای شما، و پرهیز از دخانیات و الکل ممکن است به کاهش ناراحتی کمک کند. مراقبت منظم از دندانها و معاینهٔ دندانپزشکی نیز اهمیت دارد. اگر تصور میکنید دارویی باعث خشکی دهان شما شده است، آن را خودسرانه قطع نکنید؛ نام داروهایتان را به پزشک یا دندانپزشک بگویید تا راه مناسب را پیشنهاد کند. درمان خشکی دهان به علت آن بستگی دارد.
چه زمانی مراجعه کنیم؟
اگر خشکی دهان مداوم است، غذا خوردن یا صحبتکردن را دشوار کرده، یا با زخم و عفونتهای مکرر دهان همراه شده است، برای ارزیابی مراجعه کنید. دندانپزشک یا پزشک با پرسیدن دربارهٔ سابقهٔ پزشکی و داروها، علتهای احتمالی را بررسی میکند.
جمعبندی: خشکی دهانِ گذرا و خشکی دهانِ مداوم یکسان نیستند. اگر این احساس ادامه دارد، پیدا کردن علت آن به انتخاب مراقبت مؤثر و محافظت از دندانها کمک میکند.
منبع: مؤسسه ملی پژوهشهای دندان و جمجمهصورت آمریکا (NIDCR) ـ خشکی دهان
